Preventief wantrouwen: toezichthouder gaat bouwen aan papieren werkelijkheid
De Autoriteit Consument & Markt (ACM) kondigt een grootschalig marktonderzoek aan naar de bouwsector. Er is weliswaar geen directe aanleiding of concreet bewijs voor grootschalige fraude, maar volgens ACM-voorzitter Martijn Snoep ligt het risico op de loer nu er miljarden naar nieuwbouwwijken en krakende viaducten moeten vloeien.
Het is een beproefd Haags recept: wanneer een maatschappelijk probleem de pan uit rijst – zoals een chronisch tekort aan vierhonderdduizend woningen en bruggen die spontaan dreigen in te storten – stuurt de overheid geen metselaars, maar een contingent inspecteurs. Een speciaal team van vijftien ambtenaren gaat bij aannemers en opdrachtgevers informeren of men wel ’tevreden is met de vastgestelde prijs’. Want niets schreeuwt daadkracht zoals een ambtenaar die met een enquêteformulier onder de arm op de steiger vraagt of het allemaal niet een onsje minder kan.
Precies een kwarteeuw na de roemruchte Bouwfraude, waarin schaduwboekhoudingen en kartelafspraken miljarden belastinggeld opslokten, lijkt de geschiedenis zich te herhalen, zij het in omgekeerde volgorde. Waar klokkenluider Ad Bos destijds met kofferbakken vol bewijs moest leuren voordat Den Haag wakker schrok, tuigt de toezichthouder nu proactief een bureaucratisch circus op zónder dat er harde feiten liggen. Het risico op kartelvorming en vooropgezette offertes bestaat ongetwijfeld, maar de ironie is stuitend: de overheid jaagt zelf de schaarste aan met verstikkende stikstofregels, trage vergunningstrajecten en torenhoge eisen, om zich vervolgens te verbazen over stijgende prijzen en afnemende concurrentie.
Als bouwers straks onder de dreiging van boetes tot 900.000 euro – of een percentage van de jaaromzet – nog huiveriger worden om überhaupt in te schrijven op complexe overheidsopdrachten, weet de burger precies waar hij aan toe is. De uitkomst van het onderzoek volgt volgend jaar pas. Tegen die tijd ligt er ongetwijfeld een ronkend rapport op tafel dat feilloos verklaart waarom er wéér niets gebouwd is, maar ditmaal wel strikt volgens de mededingingsregels. Is het niet geruststellend dat we straks dakloos zijn onder toezicht van een volstrekt eerlijke markt?
Bron: NOS
Onze noot
De angst voor prijsafspraken is begrijpelijk gezien het schimmige verleden van de bouwsector, maar de timing is pijnlijk. Door procedures, wetgeving en schaarste stokt de woningbouw al aan alle kanten. Als de toezichthouder nu preventief met boetes gaat zwaaien zonder concrete verdenkingen, creëert Den Haag vooral extra juridische koudwatervrees. De echte verliezer blijft de burger, die niet wacht op een rapport over marktwerking, maar op een betaalbaar dak boven zijn hoofd.






Geef een reactie